Ik ben nu iets meer dan 24 uur in Canada, maar heb het gevoel alsof ik er al dagen ben. Er is al zoveel gebeurd! Laten we beginnen bij het begin...

Eenmaal aangekomen op Schiphol zag ik dat Roos al bij de incheckrij stond te wachten. Jiske en Sascha, evenals mijn uitzwaaiers, volgden even later. Na het inchecken van de bagage nog even voor het laatst wat drinken met iedereen. De zenuwen begonnen echt toe te slaan. Kwart voor tien was het zover, door de douane. Na vele hugs en veel tot-ziens-tjes gingen we er vandoor. Ik had het er niet echt moeilijk mee, maar toen ik eenmaal bij de paspoortcontrole was, moest ik toch even slikken. Zou ik iedereen gaan missen, heimwee krijgen? Ik was blij niemand meer te zien, anders was ik misschien wel teruggerend. De weg naar de gate was rustig. In het vliegtuig aangekomen bleek ik toch alleen te moeten zitten, maar dat was geen ramp. Ik zat naast een aardige jongen, Gaston, die al een paar jaar in Amerika studeert. De rest van de vlucht ging snel; de ene maaltijd na de andere en na 7 uur en drie kwartier landden we op New York JFK, met uitzicht op Manhattan, de Brooklyn Bridge en het Empire State Building. Ook op die luchthaven verder geen problemen. Vervolgens moesten we een aantal uur wachten op de vlucht naar Toronto, die we doorkwamen door wat te drinken, ons op te frissen en wat rond te lopen. Helaas kwam ik tot de conclusie dat mijn mobieltje het in Canada niet doet (dual-band, i.p.v. trial-band). Maar goed, na effe wachten konden we uiteindelijk toch gaan boarden. Tot onze grote verbazing werden we in een soort van horror-donkere-bus naar het vliegtuig gebracht, wat echt een ini-mini-vliegtuig voor een man of 30/40 bleek te zijn. Dus over het platform, het trappetje op. Ook in het vliegtuig zaten we niet allemaal naast elkaar. Deze keer zat ik echter naast een rare, oude, stinkende, slecht Engels sprekende, Russisch uitziende man! Was niet echt een pretje... Rond 18.00 was het vliegtuig gereed, de banen alleen niet, dus door de drukte hebben we wat langer aan de grond gestaan. Wat wel erg grappig was, was het feit dat Rozemarijn om 18.00 (0.00 Nederlandse tijd dus), officieel jarig was. We hebben dus via de stewardess de piloot een verjaardagswens laten omroepen, wat erg leuk was. Na enige tijd wachten stegen we toch eindelijk op. Wat we toen zagen was een prachtig uitzicht over de stad New York, helemaal verlicht. Het leek wel een zee van licht! De vlucht duurde maar een uur, maar het leek erg lang te duren. We waren ondertussen behoorlijk moe geworden en een kleuter zat de hele tijd op een speelgoed keyboard te rammen, zwaar vervelend! Maar goed, eenmaal geland waren we redelijk snel klaar. We stonden nu, met al onze bagage, officieel op Canadeze grond. Vanaf de luchthaven hebben we een taxibus genomen naar het huis waar we onze sleutels moesten ophalen.

Na het ophalen van de sleutels bracht de taxichauffeur ons naar onze huizen, eerst de drie meiden en daarna ik. Daar stond ik dan op Spadina Avenue, met een koffer, een backpack, een rugtas en een laptop. Ik keek naar me huis en dacht: "Daar gaan we dan!" Gelukkig kwam er een meisje naar buiten die me help met me spullen. Ze bleek in het huis naast mij te wonen. Met frisse moed ging ik naar binnen, me bagage de drie verdiepingen opzeulend. Ik draaide de sleutel om en... kreeg de schrik van me leven! WAT was hier gebeurd? Overal lag troep op de grond en letterlijk overal lag kleingeld! De meubels zagen er afgeragd uit en het licht deed het niet. Ik vond vanalles: soepblikken, mes, vork, pen, tissues, pizzapunten... Nadat ik van de shock was bekomen ben ik in het huis op zoek gegaan naar een teken van leven. Ik trof in de keuken een Aziatische Canadees meisje aan, die me gelukkig hulp bood door me nieuwe gloeilampen te geven en getuige te zijn van de varkensstal. Ik heb me spullen maar gedumpt en ben richting het huis van Jiske en Roos gelopen. Met Roos, Jiske en Sascha zijn we maar de eerste de best eettent ingedoken. We waren inmiddels al 24 uur wakker en barstten van de honger. Dus onder het genot van de muziek van een vage country-band en een supersize kipburger kwam ik even tot rust. Na het eten waren we toch echt wel erg moe en gingen maar weer richting casa. Ik heb maar een slaapzak neergegooid en ben ergens tussen de rommel in slaap gevallen. Ik werd ergens rond 4 uur 's nachts weer wakker en kwam tot de conclusie dat de burger niet erg goed was gevallen. Na een korte stop op de WC ben ik weer in slaap gedommeld. Even de moeheid en de teleurstelling van mijn kamer vergeten.

Vanmorgen werd ik om 8.30 wakker. Nieuwe dag, nieuwe kansen! Ik had toch lekker geslapen en kon er weer redelijk tegen aan! In het daglicht zag me kamer er gelukkig een stuk beter uit. Dus ik ben gaan vegen, opruimen, meubels gaan schuiven en uit gaan pakken. Een lekkers douche genomen en schone kleren aan. Toen kwam ik tot de conclusie dat mijn kamer best relaxed is. Ongeveer 4 bij 5 meter, 20 vierkante meter. De troep was weg en alles zag er beter uit. De enige andere bewoonster in het pand (Tracy) verzekerde me dat ook de rest van het gebouw er schoner uit zou gaan zien als iedereen weer terug zou komen van hun Kerst-break en hun taken weer zouden gaan doen. Ik ben benieuwd...

Rond een uur of half twaalf 's ochtends kwamen de meiden mijn kant op en zijn we een goed ontbijt gaan nuttigen bij Subway, de broodjeszaak der broodjeszaken. We konden er, ondanks enige moeheid (jetlag?), weer even tegenaan. Lopend zijn we de stad gaan verkennen. Toronto blijkt een zeer gevarieerde stad te zijn. Van de oude, Victoriaanse huizen waar wij wonen tot de hoge wolkenkrabbers en coffee-bars die je aan New York doen denken, tot de mooie kasteel-achtige gebouwen op de universiteits-campus. Ik kwam toch tot de conslusie dat dit een stad zou kunnen worden waar ik me thuis zou kunnen voelen. Na een (aantal) koffiepauze(s) zijn we naar Eaton Centre gegaan, de opper-mall in Toronto. Echt huge, met alle winkels die je kan bedenken, een shopper's paradise! Maar goed, vandaag waren we niet voor kleding en schoenen aan het kijken, maar voor nuttige dingen! Werk aan de winkel! Eerste stop, een mobiele telefoonwinkel. Voor een koopje hebben we allemaal een mobieltje gekocht! 115 dollar, met 100 dollar aan beltegoed. Ik kan sms-jes versturen en ontvangen! Je kan me dus vanuit Nederland ook sms-en, zonder dat het wat kost! Bellen kost 15 dollarcent per minuut, ook als je gebeld wordt! Dus bel mij nooit, want dat kost mij handen vol geld. Wil je dus dat ik je bel, sms me dan en dan bel ik je terug vanuit een telefooncel. Dat is nl. WEL goedkoop! Ruim 300 internationale belminuten voor 5 dollar! Dus onthou: wel sms-en, niet bellen! Mijn telefoon wordt binnen 48 uur geactiveerd, dus ik kan niet gelijk bellen, maar dit is mijn nummer:

(416)731-2640

416 is het netnummer van Toronto. Het nummer van Canada moet je zelf even uitzoeken. Verder heb ik ook een goed kussen gekocht van... jawel... Martha Stewart, de huishoudkoningin, ondermeer bekend van Oprah Winfrey! Over Oprah gesproken.. Haar trutten-sponsor Pottery Barn is hier ook te vinden, mocht je dat leuk vinden. Je heb hier dus werkelijk alles aan winkels, merken, restaurants, Starbucks enzovoort! Echt heaven!

Na het winkelen even naar huis om ons op te frissen. Net lekker en gezond gegeten, sushi bij de Japanner. Een hele meal voor slechts 6/7 euro! Dingen zijn hier wel goedkoper. En nu zitten we hier in een internetcafe. Hopelijk kan ik vanaf volgende week op school internetten. Naast mij wordt gekeken wat we morgen kunnen doen. Misschien naar film, of de hoge CN-Tower bekijken. Kijken hoe duur de kaartjes voor Lion King, the musical zijn. Dus ik heb het steeds beter naar mijn zin en begin langzaam aan te settlen. De stad en alles er omheen wordt steeds leuker. Ik ga nu naar bed en zie wel wat ik morgen ga doen... Tot de volgende update!

Greetz,
Haroon

Hallo allemaal!!!

Ik wordt met de dag blijer dat ik hier zit! Ik vind het hier absoluut geweldig!!! Maar voordat ik vertel wat er vandaag allemaal is gebeurd, zal ik eerst even gisteren samenvatten.

Gister zijn wij (de vier Nederlanders) even op gaan splitsen. Na het samen reizen en het steeds samen zijn, hadden we even een dag alleen nodig. Jiske en Roos zijn dus met z'n tweeen naar Lord of the Rings gegaan en Sascha mocht eindelijk haar kamer op de campus in! Ik heb lekker uitgeslapen en ben daarna mijn hele kamer gaan opruimen... Stofzuigen, alles afnemen met een doekje en Jif/Cif (of Vim, zoals het hier heet), meubels anders neerzetten en het persoonlijker maken. De vlaggetjes van Bienie en Wendy, alle foto's opgehangen en eindelijk me koffer behoorlijk uitgepakt. Me kamer is nu ECHT leuk en gezellig en vet groot! Heerlijk dat het nu gewoon leefbaar is! Kwam nog me buurjongen in me huis tegen; Walter uit Engeland, aardige jongen.

Rond een uur of twee was ik klaar... Ik ben toen lekker de hort opgegaan, in me eentje... HEERLIJK! Ik begin me steeds meer thuis te voelen in deze stad. Toronto is een wereldstad met vet veel inwoners, maar het heeft echt een dorpsgevoel. En de mensen zijn zooo aardig! Niet te geloven! Ik ben toen even een broodje bij Subway gaan halen (verslavend!!) en gepraat met de jongen die daar werkte, die dacht dat ik ook Persisch was... Echt grappig... Daarna even paps en me zusje gebeld; internationaal bellen vanuit een telefooncel kost hier echt NIKS! Dus iedereen kan de komende maanden een telefoontje van mij verwachten...

Daarna effe een beetje boodschappen gedaan bij de supermarkt en weer terug naar me huis. Daar de rest van me broodje gegeten en ijshockey op TV gekeken (Opper-leuke sport!!!) Daarna kwam Roos langs en zijn we samen gaan kijken naar de kamer van Sascha op de campus; was echt heel mooi en schoon en leuke mensen daar. Ook even mee gebabbeld. Daarna zijn we met z'n 3-en naar Bloor Street gegaan, waar echt zoveel restaurantjes zitten!! Echt leuk! (Jiske ging niet mee, ze moest d'r vriend ophalen van het vliegveld...) We zijn maar een pizzaria ingedoken.. Maar was best chique: verse peper over je eten, "wilt u er Parmesaanse kaas op?", en water met citroentjes... Omdat we nu allemaal steeds meer gewend raken en de jetlag begint uit te werken waren we echt actief. We hebben daarom echt zooo veel gelachen in het restaurant en de Irish pub waar we daarna naartoe zijn gegaan... Vooral de Canadeze manier van praten is leuk. Canadezen zeggen alles op een vragende manier. Voor degene die American Pie hebben gezien: denk aan de zin "And this one time, at band camp..." En nu beginnen wij dus ook zo te praten, zowel in het Engels als Nederlands!!! Dus we zitten elkaar de hele tijd uit te lachen... Ook hebben Roos en ik de zgn. Progeria-look bedacht, maar das niet grappig tenzij je die ziekte kent of die Net5-docu heb gezien...

Toen we naar buiten gingen was het licht aan het sneeuwen. Ik heb nog nooit zo'n drastische weersverandering meegemaakt! Was het zaterdag nog 7 graden en warm, gister was het al 0 graden! En vannacht heeft het gesneeuwd, dus nu is het -4, met een sneeuwlaag van 10 cm! Echt heel leuk en mooi! NU hou ik nog van sneeuw, ben benieuwd hoe dat over twee maanden is...

Vandaag is dus de grote dag! School begint en alles is druk. Was de campus een paar dagen geleden nog uitgetorven, nu lopen er honderden mensen! We zijn bij het International Exchange Office langsgegaan om de vakken en verzekering te regelen, de huur hebben we betaald en we hebben onze U of Toronto-card opgehaald. Ik ben dus nu officieel student; kan hier nu gratis internetten en heb een email adres...

Om 14.00 was het zover... Me eerste 'class'. Ik kon de weg niet vinden, natuurlijk... Alles is hier zooo groot! DE bieb is dus bijvoorbeeld 25 verdiepingen, net zo groot als het ABN Amro hoofdkantoor bij Zuid WTC in A'dam!!! Maar gelukkig zijn Canadezen echt vriendelijk en behulpzaam. Mensen bieden je hulp aan als je met een kaart staat en zeggen overal "Hello, how are you?" Nu had een meisje wie ik de weg vroeg toch niks te doen. Ze had vijf uur over en heeft me dus helemaal naar het goede gebouw gebracht! Zou je in A'dam niet zo snel zien! Het vak ging echter niet door. Na drie kwartier was de leraar er nog niet en ging ik maar weg. Heb wel leuk gepraat met een paar klasgenoten. Het is echt zo makkelijk om hier contact te leggen! Die klassen en gangen zijn echt mooi... Van die kerk-achtige gebouwen met grote eikenhouten deuren. IK HOU VAN CANADA!!!

Ik zit nu dus voor het eerst in de bieb te internetten en heb straks om 6 uur weer college. Hopelijk gaat dat wel door. Ik kijk echt uit naar alles. De komende weken worden echt leuk. Vakken uitproberen en echt naar school gegaan. Je voelt je gelijk wat nuttiger, zo van... "Hiervoor ben ik nu naar Canada gekomen!" Ik ga straks met de rest weer wat eten. Me mobiel is nog steeds beltegoed-loos, dus als hij morgen niet is geactiveerd, ga ik weer effe terug. Ook hebben ze hier een soort Knaak/Euroland (Dollarama) waar je dus echt kopjes, en borden en van alles voor 1 dollar kan kopen. Alles is hier sowieso goedkoop; wat je in NL met een euro betaald, betaal je hier met een dollar. Alles is dus met 1/3 goedkoper!

Deze week begint ook het Canadeze Winterfest, om te vieren dat het... WINTER IS! Duh! Sukrit (Jiske's vriend) gaat ons daarom misschien meesleuren naar een leuk feest. Verder is a.s. donderdag ook de introductie en borrel voor internationale studenten, wat ook leuk is!

Ik vermaak me hier dus nog prima! Elke dag wordt leuker. Alles is hier mooi en spannend en de mensen zijn geweldig! Ik benieuwd wat er allemaal nog gaat komen... Met een paar dagen komt de volgende update en hopelijk ook wat foto's... Misschien ga ik hier toch een digi-camera kopen, is zoveel handiger...

Iedereen bedankt voor de brieven bij vertrek en jullie mailtjes... I really appreciate it! Ik laat snel weer wat van me horen!

Greetz,
Haroon

Vandaag even geen normale update. Ik wou weer 's wat anders. Vandaar een kleine opsomming van dingen die ik hier ben tegengekomen in de afgelopen dagen. Niet per se vervelend, alleen even wennen...

1) De stoplichten zijn hier raar. In plaats van een rood-oranje-groen-licht hebben ze een interessante constructie bedacht. Een wit mannetje als je mag lopen, een oranje hand die knippert als je moet doorhollen, en een oranje hand die stilstaat als je echt moet stoppen. Want in in tegenstelling tot Nederland (en vooral Amsterdam) letten mensen hier meestal ook echt op stoplichten! Er hangen zelfs borden als: "Pedestrians obey your signals!" In plaats van "het is groen!", roepen we dus nu "het is wit!"

2) Iedereen vraagt hoe het met je gaat. Ik kan er niet aan wennen... In een supermarkt, bar of restaurant. "Hello, how are YOU?" Ik raakte helemaal in een crisis als mensen mij dat vroegen... Wat moet ik antwoorden? Zeg ik: "Fine and you?" of is dat weer raar en moet je antwoorden met "Hello"? Nu heb ik door dat het een soort beleefdheidsvorm is en je dus niet je hele levensverhaal moet uistorten. Een normaal gesprek hier heeft dus de volgende vorm:

"Hello"
"Hello, how are you?"
"Fine, thanks. You?"
"Good. What can I get you?"
"A roasted turkey sandwich please?"
"Ok, coming right up!"
"Thanks"

3) Er zijn hier nergens fastfood-ketens te bekennen. Je hebt wel de kleine BBQ en pizzaria's, maar ik heb tot nu toe maar een of twee McDonald's-M-uhh-tjes gezien. Wat hier wel in overvloed aanwezig is zijn koffiehuizen. Echt, als Canada geen voedsel meer kon importeren, zouden mensen hier waarschijnlijk 50 jaar kunnen overleven op koffie en muffins!

4) Voor de volgende twee dingen ben ik al door Bart gewaarschuwd... De eerste: Alles is exclusief tax/belasting... Denk je een bargain te hebben, komt er nog die klotebelasting bij! Waarom zetten ze dat niet bij de prijs? Ik bedoel, WIE moet er nou GEEN belasting betalen??? Ik kan me niet voorstellen dat een etentje bij de Japanner aftrekbaar is voor de belasting...

5) Mensen lijken hier in een constante staat van angst te leven. Of tenminste, dat zou je denken met de politie-sirenes die je de hele tijd hoort. Ik heb in de paar dagen dat ik hier zit al een keer of 20, 30 sirenes gehoord. Ambulances, politie en de brandweer. Het rare is alleen dat je ze nooit ziet. Je gaat je dus afvragen of ze je niet gewoon bang maken en er eigenlijk geheime speakers onder de sneeuwlaag liggen die de geluiden produceren om het Canadeze volk gek te maken... Misschien het terrorisme anno 2004? Subtiel en brainwashing...

6) Er wonen hier zoooooo veel Aziaten! Ik kan er maar niet over ophouden! (Vraag maar aan Jiske of Roos.) Ik bedoel hier niet de Indiers of Indianen mee, ook al zijn die hier ook veel. Indiers en Pakistanen worden hier erg leuk "brown people" genoemd, wat ik een belachelijke naam of categorie vind. Klinkt erg neerbuigend. Maar goed, Aziaten hier zijn dus mensen uit China, Korea, Japan, enz. Die zijn hier in overvloed. Meer dan blanke Canadezen dus. Niet dat het erg is ofzo, de meesten lijken ook prima geintegreerd. Maar het blijft een shock voor mij...

Aparte dingen hier dus. Maar dat maakt het alleen maar interessant en leerzaam! Ben benieuwd wat de komende tijd voor (grappige) dingen gaat brengen...

Greetz,
Haroon

Hallo allemaal!

Het is nu twee dagen geleden sinds mijn laatste echt update... Ik blijf me verbazen over hoeveel er elke dag verandert... Elke dag is weer anders, allemaal nieuwe dingen en nieuwe mensen...

Ik heb deze week nu al drie colleges gehad... (Eentje was gecancelled.) Alledrie ook erg leuk. Het eerste college was erg massaal, 200 mensen ongeveer! Maar wel erg leuk. Het vak heet Sociology of Mental Health & Disorders. Erg interessant. Ik heb ook Contemporary Issues & Written Discourses: Rhetoric and the Print Media in Canada gehad, wat een soort van analyse-vak van de Canadeze geschreven media is, met maar een stuk of 15 leerlingen. Gisteren Psychology & the Law gehad, wat erg leuk werd gegeven. Ik heb gewoon gelachen bij een college! Straks een college Organizational Behaviour. Ben benieuwd. De afgelopen dagen zijn er een aantal vakken vrijgekomen, waardoor ik nu voor 8 vakken sta ingeschreven. Ik kan dus deze en volgende week een beetje kijken wat ik wel en niet wil. Ik wil uiteindelijk 5 vakken doen.

Verder heb ik straks een Student Orientation en borrel van het International Student Centre. Wel leuk, lijkt me. Het contact met de mensen hier verloopt soepel en ik kom veel verschillende mensen in college en de dining hall tegen. Maar echte vriendschappen zijn hier nog niet ontstaan. Maar ik laat het allemaal op me afkomen en ik zie het wel. Komt vast allemaal goed. De afgelopen dagen heb ik nog het meeste contact gehad met de meiden uit Nederland en de twee Engelse jongens op mijn verdieping.

Het eten in de dining hall is best lekker; veel salades en fruit en pasta's en kip. Prima te eten dus! (Mag ook wel voor het geld wat ik ervoor betaal!) Verder ga ik een paar keer per week boodschappen doen om wat dingen voor mezelf te halen. Ik haal hier elke dag wel take-away-coffee, maar haal bij de supermarkt vers fruit en thee en dat soort dingen. Dus mama, maak je niet druk; ik eet hier tien keer gezonder dan in Nederland!

Gisteren ben ik met Sascha en Roos naar het Hart House geweest. Dat is een van de mooiste gebouwen op de campus, wat tevens als sport/studie/activiteiten-centrum fungeert. Ze hebben hier een indoor-loopbaan, fitness-aparatuur en een zwembad, in een heel oud kasteel-achtig gebouw! En het beste is dat het gewoon gratis is! Vanaf volgende week dus lekker sporten. Ook kan je hier vet lekker studeren in hele oude studiezalen, met leren banken en oude leeslampen.

Me telefoon doet het nu. Maar internationaal sms-en gaat een beetje lastig. Ik weet dus niet of al mijn sms-jes aankomen en of ik ze uberhaupt kan ontvangen... Ik zal 's informeren. Ik heb verder alles geregeld hier, zoals verzekering en stuff... Nog een paar boeken kopen. Ik krijg waarschijnlijk een vergoeding voor me 'messy' kamer...

Ik ga nu stoppen, college begint zo... Dit was effe een snelle update, met minder smeuige verhalen... Maar ja, het is niet altijd feest! ;-)

Greetz,
Haroon

Hallo allemaal!

Dit is even een update om jullie te laten weten dat het hier KOUD is!!! Het is op dit moment -20 graden celcius, de gevoelstemperatuur is een graad of 5 kouder. MIN TWINTIG!!!! Ik wist niet dat zulke kou bestond. Het is gewoon heel vreemd. Op zich is er niet veel verschil tussen -5 en -20, maar even later merk je het wel. Je oren worden echt vet koud en je neus doet gewoon pijn. Je kleding bevriest en je verkrampt gewoon. Je wordt echt een stijf, wandelend Michelin-mannetje! Het is ook niet verstandig om de hele tijd door je mond in te ademen, want de lucht is gewoon te koud! Ik vind het wel een hele ervaring...

De student orientation was wel leuk, al was het begin saai. We hebben een groep Engelse studenten ontmoet die erg aardig is. Gisteren zijn we met z'n allen wat gaan drinken, wat ontzettend gezellig was! We zullen dit weekend ook vast nog wat afspreken. Een gast is er al helemaal van overtuigd dat ik zijn reisgenoot wordt als hij door heel Canada gaat cruisen. Ik weet praktisch nog van niks! ;-) Ik begin weer wat optimistischer te worden over het sociale leven...

Ik hoop echt snel foto's te hebben; ik doe me best... Ik weet dat iedereen er op zit te wachten. I NEED A DIGITAL CAMERA!!!

Greetz,
Haroon

Het duurde even, maar ze zijn er dan eindelijk: de eerste foto's van Canada!!! Hiep, hiep, hoeraaaa!!! Helaas zijn ze niet van mij, maar van Jiske (lang leve digitale camera's!) Ik vind het een beetje overbodig om alles te kopiëren naar mijn site, dus als je hier clickt, kun je de foto's op de site van Jiske zien! (Let op: 2 pagina's!) Mijn eigen foto's komen hopelijk snel op deze site!

Greetz,
Haroon

Aloha!

Alles is hier nog steeds prima! Ik ben zaterdag met de Nederlanders en de vriend van Jiske en wat vrienden van hem naar een club in Toronto geweest. Me eerste echte avond uit in Toronto. Was erg grappig. Sean Paul is dé muziek hier; ze draaiden iets van 5 van zijn liedjes. Verder hebben we gewoon lekker gedanst en ik heb een cowboyhoed van iemand's hoofd gejat en aan Roos gegeven (Don't wanna mess up my own hair!). Leuk avondje...

Ik ben zondag met de Engelse en Nederlandse clan naar een stinky pub (rook naar een zwembad) gegaan om de verjaardag van Duncan te vieren. Was wel leuk, beetje poolen enzo, gewoon relaxen...

Gisteren met drie leden van de Engelse groep (Ben, Sammie & Hannah) en Roos, Sascha en Jiske naar de film geweest. Echt een 'huge' bioscoop, nog een langere roltrap dan Pathe Arena in Amsterdam! We gingen naar Mona Lisa Smile (niet mijn idee!) Was uiteindelijk best een OK film, wel een beetje afgezaagd op een aantal momenten, maar ik heb het wel gezellig gehad...

En vrijdag ga ik, zoals de titel al zegt, naar Montréal!!! Ik heb er zo veel zin in! Niet dat ik nu al genoeg heb van Toronto, integendeel... Ik heb nog bijna niks van Toronto gezien! Maar Montreal lijkt me zo'n leuke stad. Ik ga daar een paar mensen opzoeken die Jo en ik afgelopen zomer in Spanje hebben ontmoet: Mariane, Marie-Eve & Phillippe. (Ik weet niet of Philippe er ook is, als ik er ben.) Ik kan bij Mariane blijven slapen, dus dat is helemaal relaxed. Ik ga met de trein, een reis die ongeveer 5 uur duurt... Maar het uitzicht schijnt erg mooi te zijn. Vanaf vrijdagavond tot zondagavond zit ik dus in Montreal!

School gaat ook best goed. Ik ben nu elke dag een beetje aan het lezen en probeer alles bij te houden. Heb nu vijf vakken gevonden die me leuk lijken en ga daarmee beginnen. Als de druk te groot wordt, kan ik altijd voor maart een vak laten vallen...

Ik had vandaag ook mijn Dining Hall Chore. Ik ben assistent-cook op woensdagochtend. Maar ik kon de sla die ik moest zoeken niet vinden en na een kwartier zei de supergestresste kok dat ik weg mocht; hij had geen tijd om met mij in discussie te gaan (welke discussie???)... Maar mijn buurjongen zegt dat het gewoon een sjaggie mannetje is, dus ik kom volgende week wel weer braaf terug, anders krijg ik een boete. Verder krijg ik $30,- als compensatie voor de staat waarin mijn kamer bij aankomst in verkeerde: wat een rijkdom!!!

Dat was het zo'n beetje... Blijf allemaal de site in de gaten houden en post zoveel als je kan! Ik vind het ontzettend leuk om alles te lezen, dus ga zo door! Ik ga nu naar huis... Heb net effe getraind in de gym en ga effe wat eten... Straks om 6 uur college... Ciao!

Greetz,
Haroon